همراه سالمند در منزل

مزایای داشتن همراه در منزل برای سالمند و خانواده

به‌کارگیری یک همراه سالمند در منزل، فواید متعددی برای شخص سالمند و همچنین اعضای خانواده به همراه دارد. در این بخش به مهم‌ترین مزایا اشاره می‌کنیم:

ارتقای کیفیت زندگی و سلامت روان سالمند

حضور یک همراه دلسوز در کنار سالمند، فضای زندگی او را سرشار از نشاط و تعامل اجتماعی می‌کند و از یکنواختی و انزوا می‌کاهد. سالمند با کمک همراه می‌تواند همچنان به کارهای مورد علاقه‌اش بپردازد، در گفتگو درگیر شود و احساس مفید بودن کند. این امر به پیشگیری از افسردگی و احساس بی‌ارزشی در سالمندی کمک می‌کند. تحقیقات نشان داده که داشتن تعاملات اجتماعی منظم و حمایت عاطفی می‌تواند خطر ابتلا به افسردگی و زوال شناختی را در سالمندان کاهش دهد. همچنین همراه سالمند با تشویق به فعالیت ذهنی و فیزیکی (مانند پیاده‌روی، بازی‌های فکری، صحبت درباره خاطرات) به حفظ کارایی ذهنی سالمندان کمک می‌کند و جلوی افت حافظه و توان فکری را می‌گیرد.

احساس امنیت و آرامش خاطر

یکی از دلایل نگرانی سالمندان، ترس از افتادن یا بدتر شدن حال در تنهایی است. حضور یک همراه، به سالمند حس امنیت خاطر می‌دهد زیرا می‌داند در صورت بروز مشکلی کسی کنار او هست که کمک کند. همراه می‌تواند هنگام راه رفتن، بالا و پایین رفتن از پله یا حمام کردن به سالمند کمک کند تا خطر زمین خوردن یا آسیب کاهش یابد. به این ترتیب احتمال وقوع حوادث خانگی خطرناک کمتر می‌شود. حتی اگر سالمند مشکل جسمی خاصی ندارد، صرف حضور یک فرد دیگر در خانه باعث کاهش اضطراب و نگرانی او از تنها بودن می‌گردد. از سوی دیگر، خانواده سالمند نیز وقتی بدانند فرد مطمئنی هر روز یا هر هفته زمانی را با عزیزشان سپری می‌کند، خیالی آسوده‌تر خواهند داشت. همراه سالمند با ارائه گزارش‌ها و اطمینان دادن به خانواده، آرامش ذهنی خانواده را نیز تأمین می‌کند که سالمندشان تحت مراقبت و توجه مناسب است.

کاهش احساس تنهایی و انزوا

بسیاری از سالمندان به‌ویژه در شرایطی مانند فوت همسر یا دوری فرزندان، به شدت احساس تنهایی می‌کنند. انزوا در دوران سالمندی می‌تواند تبعات جدی مثل افسردگی شدید، کاهش میل به زندگی و حتی افت سلامت جسمی داشته باشد. داشتن یک همدم و مونس در منزل، به سالمند کمک می‌کند دوباره حس پیوستگی اجتماعی را تجربه کند. صحبت کردن، خندیدن و در میان گذاشتن دل‌مشغولی‌ها با همراه، مانند یک مرهم روی زخم تنهایی عمل می‌کند و سالمند دیگر خود را بریده از اجتماع احساس نخواهد کرد. در نتیجه روحیه سالمند بهبود می‌یابد و انگیزه بیشتری برای زندگی روزمره پیدا می‌کند. این موضوع حتی می‌تواند به افزایش طول عمر و سلامت کلی سالمندان منجر شود، چرا که تحقیقات نشان می‌دهد تنهایی یک عامل خطر برای سلامت در سنین بالا است.

حفظ استقلال و ماندن سالمند در خانه خود

استفاده از همراه سالمند در منزل این امکان را فراهم می‌کند که سالمند بتواند در محیط آشنای خانه خود به زندگی ادامه دهد و نیاز به انتقال به خانه سالمندان یا مراکز مراقبتی به تعویق بیفتد یا برطرف شود. اغلب سالمندان ترجیح می‌دهند در خانه خود – جایی که پر از خاطرات و آسایش برایشان است – بمانند و دوران سالمندی را سپری کنند. حضور یک همراه باعث می‌شود که باوجود کاهش توانایی‌ها، سالمند بتواند روال عادی زندگی در منزل را حفظ کند و کارهای روزمره را با کمی کمک انجام دهد. همچنین بودن در خانه امکان ارتباط نزدیک‌تر با اعضای خانواده (فرزندان، نوه‌ها و همسایگان قدیمی) را بیشتر می‌کند که این نیز بر سلامت روانی سالمند اثر مثبتی دارد. بنابراین می‌توان گفت همراه سالمند به سالمند کمک می‌کند استقلال نسبی خود را حفظ کرده و در محیط دلخواهش زندگی کند، بدون اینکه بار زیادی بر دوش خانواده ایجاد شود.

کاهش فشار و زحمت خانواده

مراقبت تمام‌وقت از یک سالمند – حتی سالمند بدون بیماری خاص – می‌تواند برای خانواده‌ها بسیار زمان‌بر و طاقت‌فرسا شود. استخدام یک همراه سالمند مسئولیت مراقبت روزمره را تا حد زیادی از دوش اعضای خانواده برمی‌دارد. به جای آن‌که فرزندان یا نزدیکان مجبور باشند تمام وقت خود را صرف رسیدگی به امور روزمره سالمند کنند، می‌توانند با خیال راحت به کار و زندگی خویش برسند و در عین حال مطمئن باشند که یک فرد امین از والد سالخورده‌شان مراقبت می‌کند. این موضوع به ویژه برای خانواده‌هایی که ساکن شهر دیگری هستند یا به دلیل اشتغال و مشغله امکان حضور دائمی کنار سالمند را ندارند، حائز اهمیت است. با حضور همراه، تنش‌ها و تعارضات خانوادگی ناشی از تقسیم وظایف مراقبتی کاهش می‌یابد و رابطه عاطفی خانواده با سالمند نیز بهبود پیدا می‌کند؛ زیرا زمان‌هایی که کنار هم هستند را می‌توانند صرف ارتباط کیفی و محبت‌آمیز کنند نه صرفاً انجام کارهای ضروری و خسته‌کننده.